274 فصل ( فى الشطحيّة 44 للحلّاج ) ( 811 ) هم ازين قبيل حسين گفت « اسماء حقّ از آنجا كه ادراك است ، اسم است ؛ و از آنجا كه حقّ است ، حقيقتست . » ( 812 ) قال : آن پرسش « 6 » خواهد كه اسم و مسمّى واحد است ، و اسم مسمّاست . اين مسئله ميان اهل سنّت مختلف فيه است . اسم ازو ، و نعت ازو ، و ذات او اوست . همه اوست . قدمى در قدمى است ، و واحدى در واحدى ، كه علّت تفريق نگيرد . در حقيقت بىخيال ، ذات و صفت يكتاست ، ذات صفاتست ، و صفات ذات . آنگه به اضافت بخلق ترا ، اى محجوب ! بگردد « 11 » ، يعنى : فرق است ميان ذات و صفات و اسما . اگر سرّ قدم منكشف شود ، تو ازين تفاوت بيرون آيى . 275 فصل ( فى الشطحيّة 45 للحلّاج ) ( 813 ) حسين گفت كه « هر كه « 17 » حقّ را بنور ايمان طلب كند ، همچنانست كه آفتاب را بنور كواكب طلب كند . »

--> ( 6 ) پرسش : برش SM ( 11 ) بگردد : نگردد SM ( 17 ) هر كه S : هر كه را M